Monday, February 13, 2017

Puso Ko'y Di Mo Binigo

Sabi nila, ikaw ay malayo
Pati magulang ko
Nangangamba sayo ako tutungo
Ngunit hindi ako sumuko.

Hindi naman ako takot
Ngunit diwa mo’y hindi ko pa abot
Kaya’t panaho’y pinaikot
Upang ika’y di malimot.

Mga puno at bundok ay kay gandang pagmasdan
Pakiramdam ko tuloy ay napakagaan
Habang tinatahak ang daan
Patungo sa iyong tahanan.

Nang ako’y nakarating
Wala na akong mahiling
Alam kong sa iyong piling
Mundo ko’y magniningning.

Hindi ko inakala
Kaayusan at katahimikan nandito pa
Magagalang na bata
Lagi kong nakikita.

Ako’y nabigyan ng pagkakataon
Na sila’y mabigyan ko ng panahon
Upang maibahagi ang aking solusyon
Para sila’y sumulong at umahon.

Noong malapit ng matapos
Luha ko’y muntik ng bumuhos
Dahil ayaw ko pa sanang maubos
Ang kasiyahan kong lubos.

Hindi na sana magpapaawat
Ngunit hindi pwedeng sumalungat
Kailangan sundin kung ano ang nararapat
Bilang pagpapakita kung paano maging tapat.

Ngayon at ako’y nakalayo
Kailanman ay hindi maglalaho
Ang mga aral na aking napagtanto
At mga ala-alang ating isinapuso.




1 comment: