Krus Mo, Krus Ko

Ako’y  naanyayahan
Na yapak mo’y sundan
Buhay mo’y tularan
Upang tanging pangarap ay makamtan.

Ako’y tumugon
Sa iba’y hindi na lumingon
Aking panahon
Sayo na itinuon.

Ngunit hindi naging madali
Dahil sa bawat sandali
Hindi maikukubli
Atensyon ko sayo’y hinahati.

Madaming kaguluhan ang pumasok
Talagang ako’y sinubok
Apoy mong naglalagablab nais nilang matupok
Upang ipagtanto na ako’y marupok.

Ngunit ako’y hindi sumuko
Ipinaglaban ang aking pangako
Tanging sayo lang patutungo
Buong buhay iaalay sayo.

Krus mo’y napakabigat
Ngunit ito pa rin ay binubuhat
Kayat maraming nagugulat
Paano ko daw patuloy na naiaangat.

Hindi dahil sa aking kakayahan
Kundi ang iyong kapangyarihan
Ang tanging dahilan
Kung bakit patuloy kong nakakayanan.

Kaya sayo ako’y nagpapasalamat
Dahil pagmamahal mo’y aking agimat
Tinuturo sa akin kung ano ang nararapat
Ginagabayan akong sayo’y maging tapat.

At dalangin ko sana’y  magpatuloy
kahit kasing bigat pa ng malaking kahoy
Dahil ang pagpasan sa banal na krus mo’y
Aking paraan upang ang pinakakaasam na biyaya’y dumaloy.